Zaparcia

Najczęstszymi przyczynami zaparć wg. Amerykańskiego Towarzystwa Gastroenterologicznego są między innymi:

• nieprawidłowe żywienie, nadwaga i otyłość, mała aktywność fizyczna,

• postać zaparciowa zespołu jelita drażliwego,

• unikanie wypróżnienia z powodu pośpiechu, niechęci do wypróżnienia poza domem, podróże (zmiana diety i stres),

• nadużywanie środków przeczyszczających (stosowane przewlekle doprowadzają do utraty wrażliwości jelita na stymulację),

• zaburzenia hormonalne - niedoczynność tarczycy, nadczynność przytarczyc (hiperkalcemia),

• ciąża - mechaniczny ucisk ciężarnej macicy na jelita oraz zmiany hormonalne,

• guzki krwawnicze i szczeliny odbytu,

• zaparcie rzekome –nieprawidłowe odczucie pacjenta na temat prawidłowych wypróżnień,

• choroby ogólnoustrojowe i neurologiczne, cukrzyca,

• depresja.

Konsekwencje zdrowotne zaparć

Twardy stolec w odbytnicy może doprowadzać do zmian zapalnych w odbycie, czego charakterystycznym objawem może być ból w czasie wypróżniania. Zaparcia sprzyjają powstawaniu guzków krwawniczych (hemoroidów) i ich stanom zapalnym, co może być przyczyną bólu, pieczenia i świądu w okolicy odbytu. Sprzyjają powstawaniu szczeliny odbytu w wyniku powtarzających się urazów i pęknięć błony śluzowej w czasie wypróżnienia; objawem są bóle podczas wypróżniania i krwawienie z odbytu.

Zaparcia mogą powodować również powstawanie uchyłków jelita grubego oraz wystąpienie powikłań takich jak: bóle brzucha, stany zapalne, przetoki, krwawienia a w skrajnych przypadkach zatkania światła jelita przez kamienie kałowe. Są często źródłem dużych cierpień fizycznych i psychicznych oraz przyczyną nadużywania środków przeczyszczających, co może doprowadzić do uszkodzenia nerwów, błony śluzowej jelit i pogłębienia upośledzenia aktu defekacyjnego, osteoartropatii i zaburzeń wchłaniania witamin rozpuszczalnych w tłuszczach.